
Abalone Shell :: เปลือกหอยเป๋าฮื้อ
หอยเป๋าฮื้อเป็นอาหารสำหรับมนุษย์มาช้านาน เปลือกหอยถูกนำมาใช้ในพิธีกรรมเพื่อเติมเต็มจิตวิญญาณ ภายในเปลือกหอยเป๋าฮื้อมีลักษณะแบน เกาะอยู่บนหินใกล้ชายฝั่ง และมักถูกสัตว์ทะเลชนิดอื่นกิน เปลือกของหอยเป๋าฮื้อมีความทนทานมาก แคลเซียมคาร์บอเนตในระดับจุลภาคจะเรียงตัวกันเป็นก้อนเหมือนอิฐที่ติดกันด้วยชั้นโปรตีน โปรตีนจะดูดซับแรงกระแทกของเปลือก ในขณะที่แคลเซียมคาร์บอเนตที่ก่อตัวเป็นก้อนจะช่วยป้องกันไม่ให้เปลือกแตก เปลือกหอยเป๋าฮื้อมีต้นกำเนิดในยุคครีเทเชียส เมื่อระหว่าง 145 ถึง 100 ล้านปีก่อน โดยมีอยู่ด้วยกัน 57 ชนิด หอยเป๋าฮื้อมีถิ่นกำเนิดในน่านน้ำที่เย็นกว่าของชายฝั่งเขตอบอุ่นในประเทศที่อยู่ห่างไกล เช่น ออสเตรเลีย แทสเมเนีย แอฟริกาใต้ อเมริกาเหนือ นิวซีแลนด์ ฝรั่งเศส และแม้แต่ในน่านน้ำกึ่งเขตร้อน เช่น ฟิลิปปินส์ ความสำคัญของชนพื้นเมืองในอเมริกาเหนือคำว่า หอยเป๋าฮื้อ มีต้นกำเนิดมาจากชนเผ่าอินเดียนแดงในอเมริกาเหนือ หอยเป๋าฮื้อสายพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เรียกว่า หอยเป๋าฮื้อแดง ซึ่งพบได้ตามแนวชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือ โดยมีขนาดยาวได้ถึง 1 ฟุต… ตามตำนานเล่าว่าหอยเป๋าฮื้อชนิดนี้สามารถหนีบมือของนักล่าหอยที่โชคร้ายได้...